Dyskusja toczyła się wokół publikacji przygotowanej przez IPN, składającej się z dwóch części. Pierwszą wypełniają cztery artykuły wybitnych znawców najnowszych dziejów Polski, pozwalające głębiej wniknąć w podłoże i konsekwencje pogromu kieleckiego w 1946 r. Tekst otwierający porusza trudny temat stosunków między Polakami a Żydami w latach 1944-1946. Dwa kolejne artykuły to próby rozprawienia się z dwiema propagowanymi przez komunistów tezami – oskarżeniami podziemia o inspirowanie pogromu oraz zarzutami wobec hierarchów katolickich o bierność w obliczu przemocy wobec Żydów. Podsumowaniem jest syntetyczne przedstawienie sporów, dyskusji i manipulacji, jakie od początku towarzyszyły pogromowi kieleckiemu. Drugą część publikacji stanowią dokumenty zebrane w toku śledztwa prowadzonego przez pion śledczy IPN, przede wszystkim zeznania świadków. Po omówieniu tez pojawiających się w książce, zebrani autorzy i historycy odpowiadali na liczne pytania padające z sali.