…Myśleć zaczął, choć ledwo się dźwiga
do zapytań ośmiela –
- Czemu zawsze rządzi inteligent,
a do robotników się strzela…
Kazimiera Iłłakowiczówna
„Rozstrzelano moje serce”
W tym roku mija 55. rocznica wybuchu Powstania Poznańskich Robotników, którzy 28 czerwca 1956 r. wyszli na ulice Poznania zamanifestować swoje niezadowolenie z sytuacji społeczno-politycznej panującej wówczas w Polsce. Protestowali przeciwko niesprawiedliwości, pogardzie władzy komunistycznej i nieuszanowaniu podstawowych praw jednostki. Głośno wyrażali swoje niezadowolenie z bezprawnego funkcjonowania systemu władzy komunistycznej, który łamał i niszczył demokratyczne zasady funkcjonowania państwa. Uroczystości rocznicowe, pod honorowym patronatem Prezydenta RP, miały swój odświętny charakter w Poznaniu. Obchody trwające w kilku odsłonach parę dni zgromadziły liczne rzesze mieszkańców Poznania.
Główne uroczystości odbyły się 28 czerwca 2011 r. Przez cały dzień w miejscach upamiętniających robotniczy zryw odbywały się spotkania i składano kwiaty. Po mszy w intencji ofiar i uczestników Powstania, odprawionej przez bp. Marka Jędraszewskiego, rozpoczęły się uroczystości pod Pomnikiem Poznańskiego Czerwca 1956, nazywanym potocznie przez mieszkańców „poznańskimi krzyżami”. Głos zabrała Aleksandra Banasiak – Prezes Stowarzyszenia Poznański Czerwiec ’56. na temat Powstania Poznańskich Robotników mówił również Prezydent miasta stołecznego Poznania Ryszard Grobelny oraz Piotr Duda – przewodniczący Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”.
Po apelu poległych zaproszeni goście, m.in. kombatanci, parlamentarzyści, władze państwowe, samorządowe, delegacje służb mundurowych, związków zawodowych, Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Poznaniu oraz przybyli mieszkańcy Poznania złożyli pod pomnikiem wiązanki kwiatów. W uroczystościach wzięło udział wielu poznaniaków, młodzież szkolna oraz liczne poczty sztandarowe.