Nowa edycja wykładów „Z kamerą po PRL-u”, przedstawiających wybitnych polskich reżyserów filmowych i ich osiągnięcia artystyczne, na tle ówczesnej rzeczywistości politycznej, społecznej i kulturowej. Spróbujemy opowiedzieć o bardzo różnych zjawiskach charakterystycznych dla powojennego kina polskiego; zarówno tych, które wprost wynikały z polityki kulturalnej tamtego okresu, jak i tych niezależnych artystycznie. Oprócz arcydzieł polskiego kina, pokazane zostaną także fragmenty filmów o jednoznacznie propagandowym zabarwieniu. Seminarium adresowane jest do nauczycieli historii, języka polskiego, wiedzy o społeczeństwie, studentów kierunków humanistycznych oraz uczniów wybierających tematy związane z filmem i historią najnowszą do ustnej prezentacji maturalnej z języka polskiego. Proponujemy sześć spotkań w cyklu miesięcznym (październik 2010 – marzec 2011). Każdy wykład ilustrowany będzie pokazem multimedialnym. Udział w seminarium – jako forma doskonalenia zawodowego – zostanie potwierdzony pisemne.
Miejsce spotkań:
Centrum Edukacyjne IPN „Przystanek Historia” im. Janusza Kurtyki przy ul. Marszałkowskiej 21/25.
28 marca br. odbyło się spotkanie na temat: Kino według Krzysztofa Zanussiego
Krzysztof Zanussi uważany jest za reżysera intelektualnego. Jego filmy budzą podziw rygoryzmem dyskursu, są przejawem kina, dla którego najważniejsza jest idea, jej podporządkowane są ekranowe wydarzenia i sposób ich przedstawienia. Niektóre z filmów Zanussiego przybierały wręcz formę intelektualnego eseju.
Polski inteligent stał się też bohaterem pierwszego okresu twórczości Zanussiego. Był to portret pozornie pozbawiony społecznych odniesień, odwołujący się przede wszystkim do kwestii etycznych i filozoficznych, w gruncie rzeczy jednak dobrze oddający dylematy ludzi zmuszonych do nieustannego podejmowania decyzji w określonych warunkach społecznych. Filmy te stawały się zatem metaforą, a krytyczny obraz PRL-u jest dzisiaj dobrze widoczny.
Zanussi ukazuje ludzi w sytuacji kryzysu moralnego. Konfrontuje postawy, przeciwstawia wartości, mniej lub bardziej wyraźnie opowiadając się po jednej ze stron. Nie może przyznać racji obu, ponieważ fundamentalnym pojęciem jest dla niego prawda, której nieustannie poszukuje. Stąd też niejednokrotnie zarzuca się Zanussiemu nadmierny dydaktyzm, kiedy zamiast neutralnego przedstawienia równouprawnionych głosów przekonuje do słuszności wyborów jednej ze stron.
W jego twórczości dominuje dyskurs filozoficzny, moralny i religijny. W związku z tym Zanussi postrzegany jest głównie jako intelektualista, nie oznacza to jednak, że jego filmy są pozbawione emocjonalności. Reżyser, czego się często nie dostrzega, stara się stworzyć pełną wizję człowieka, na którego składa się zarówno rozum, jak i emocje, zarówno sfera duchowa, jak i cielesna.
Pokazane zostały fragmenty następujących filmów: Struktura kryształu (1969), Iluminacja (1972), Barwy ochronne (1976), Kontrakt (1980), Rok spokojnego słońca (1984), Cwał (1995), Życie jako śmiertelna choroba przenoszona droga płciową (2000).
Temat kolejnego spotkania:
Krzysztof Kieślowski (18.04. 2011)
Wykład:
prof. dr hab. Piotr Zwierzchowski, autor m.in.: Zapomniani bohaterowie. O bohaterach filmowych polskiego socrealizmu, Warszawa 2000; Pęknięty monolit. Konteksty polskiego kina socrealistycznego, Bydgoszcz 2005; Spektakl i ideologia. Szkice o filmowych wyobrażeniach śmierci heroicznej, Kraków 2006; redaktor naczelny rocznika „Blok. Międzynarodowe Pismo Poświęcone Kulturze Stalinowskiej i Poststalinowskiej”.
Koordynator projektu:
Sławomir Stępień, tel. (0-22) 860-70-50, slawomir.stepien@ipn.gov.pl
O dokładnych terminach spotkań będziemy informować na stronie www.ipn.gov.pl pod hasłem „zapowiedzi” oraz drogą mailową.
UWAGA!
Prosimy o potwierdzenie udziału
ZAJĘCIA SĄ BEZPŁATNE!!!