Nowa edycja wykładów „Z kamerą po PRL-u”, przedstawiających wybitnych polskich reżyserów filmowych i ich osiągnięcia artystyczne na tle ówczesnej rzeczywistości politycznej, społecznej i kulturowej. Spróbujemy opowiedzieć o bardzo różnych zjawiskach charakterystycznych dla powojennego kina polskiego; zarówno tych, które wprost wynikały z polityki kulturalnej tamtego okresu, jak i tych niezależnych artystycznie. Oprócz arcydzieł polskiego kina pokazane zostaną także fragmenty filmów o jednoznacznie propagandowym zabarwieniu. Seminarium adresowane jest do nauczycieli historii, języka polskiego, wiedzy o społeczeństwie, studentów kierunków humanistycznych oraz uczniów wybierających tematy związane z filmem i historią najnowszą do ustnej prezentacji maturalnej z języka polskiego. Proponujemy sześć spotkań w cyklu miesięcznym (październik 2010 – marzec 2011). Każdy wykład ilustrowany będzie pokazem multimedialnym. Udział w seminarium – jako forma doskonalenia zawodowego – zostanie potwierdzony pisemne.
Miejsce spotkań:
Centrum Edukacyjne IPN „Przystanek Historia” im. Janusza Kurtyki przy ul. Marszałkowskiej 21/25 .
Temat: Kino według Stanisława Różewicza
Twórczość Stanisława Różewicza jest różnorodna, ale i konsekwentna, nietrudno w niej wyczuć osobisty ton i własny sposób widzenia świata. Reżyser chętnie współpracował z tymi samymi osobami, do których należeli przede wszystkim jego brat Tadeusz (poeta) oraz znakomici pisarze: Jan Józef Szczepański i Kornel Filipowicz. Jego filmy są bardzo oszczędne, niekiedy wręcz ascetyczne, mało widowiskowe. Pozornie prosta, choć tak naprawdę kunsztowna forma jest jednak nie tylko ważna, ale i nierozerwalnie związana z podejmowanymi przez niego tematami.
Różewicz często opowiadał o II wojnie światowej, ale niezależnie od tego, czy przyjmował perspektywę batalistyczną, czy formę kameralnego dramatu, na pierwszy plan wychodziły zawsze kwestie moralne, zwłaszcza problem odpowiedzialności oraz wierności wartościom i zasadom. Ważne było dla niego poszukiwanie etyczności człowieka, niezależnie od racjonalności jego wyborów. Widać to także w realizowanych przez niego filmach współczesnych. Zresztą, nawet jeśli sięgał po historyczny kostium, nigdy nie tracił z oczu człowieka.
W swoich filmach, zawsze znakomicie opowiedzianych, Różewicz był bowiem zainteresowany przede wszystkim człow
iekiem i jego życiem. Starał się zrozumieć swoich bohaterów, choć niekoniecznie utożsamiał się z ich poglądami i działaniami. Zastanawiał się – nie uzurpując sobie prawa do ostatecznych odpowiedzi – nad istotą natury człowieka. Jego filmy, mocno osadzone w rzeczywistości, pełne jednak filozoficznego i poetyckiego namysłu, są zapisem ludzkiego doświadczenia.
Pokazane zostaną fragmenty następujących filmów: Trzy kobiety (1956), Świadectwo urodzenia (1961), Głos z tamtego świata (1962), Na melinę (1965), Westerplatte (1967), Samotność we dwoje (1968), Opadły liście z drzew (1975), Kobieta w kapeluszu (1984).
Tematy kolejnych spotkań:
Krzysztof Zanussi (marzec 2011)
Krzysztof Kieślowski (kwiecień 2011)
Wykład:
prof. dr hab. Piotr Zwierzchowski, autor m.in.: Zapomniani bohaterowie. O bohaterach filmowych polskiego socrealizmu, Warszawa 2000; Pęknięty monolit. Konteksty polskiego kina socrealistycznego, Bydgoszcz 2005; Spektakl i ideologia. Szkice o filmowych wyobrażeniach śmierci heroicznej, Kraków 2006; redaktor naczelny rocznika „Blok. Międzynarodowe Pismo Poświęcone Kulturze Stalinowskiej i Poststalinowskiej”.
Koordynator projektu:
Sławomir Stępień, tel. (0-22) 860-70-50, slawomir.stepien@ipn.gov.pl
O dokładnych terminach spotkań będziemy informować na stronie www.ipn.gov.pl pod hasłem „zapowiedzi” oraz drogą mailową.
UWAGA!
Prosimy o potwierdzenie udziału
ZAJĘCIA SĄ BEZPŁATNE!!!