Rok 1990 to czas budowania demokracji w Polsce po upadku systemu totalitarnego. Rząd Mazowieckiego podjął pewne strategiczne decyzje w tym zakresie. To były decyzje wywodzące się jeszcze ze strategii „okrągłego stołu”: postępować powoli i ostrożnie, kładąc krok po kroku fundamenty demokratycznego państwa. Ten plan stopniowych reform został zburzony przez presję środowiska politycznego Lecha Wałęsy, zabiegającego o prezydenturę dla przywódcy „Solidarności” – co nazwano strategią przyspieszenia. Ostatecznie, po zwycięstwie Wałęsy w grudniu 1990, również i ten plan nie był realizowany.
Jakie były wady i zalety obu tych scenariuszy politycznych. Czy 20 lat temu był jakiś optymalny scenariusz budowania demokracji, a jeśli tak, to jaki? I jakie państwo wtedy zbudowaliśmy?
O tym z Romanem Graczykiem dyskutowali Bronisław Wildstein (publicysta „Rzeczpospolitej”) i Witold Bereś (producent filmowy i publicysta) podczas spotkania Klubu Dyskusyjnego IPN i „Tygodnika Powszechnego” w Klubie „Pod Jaszczurami”.