Czwarta edycja wykładów dla nauczycieli historii, języka polskiego, wiedzy o społeczeństwie, studentów kierunków humanistycznych oraz uczniów wybierających tematy związane z kulturą i historią najnowszą do ustnej prezentacji maturalnej z języka polskiego. Proponujemy sześć spotkań w cyklu miesięcznym (listopad 2009 – kwiecień 2010) prezentujących historię powojennej Warszawy poprzez jej założenia architektoniczne i urbanistyczne. Postępująca po 1945 ideologizacja i totalitaryzacja życia publicznego oznaczała również podporządkowanie twórczości architektonicznej i konserwatorskiej socrealistycznym założeniom, przeszczepionym z ZSRR. W czasie seminarium omówione zostaną m.in.: kwestia zniszczeń wojennych i odbudowy stolicy, polityka władzy komunistycznej a obiekty symboliczne dla świadomości narodowej i państwowej, kreowanie przez władze nowej rzeczywistości architektonicznej. Każdy wykład ilustrowany będzie pokazem multimedialnym.
Udział w seminarium zostanie potwierdzony pisemnie.
Miejsce i czas spotkań:
Centrum Edukacyjne IPN, Warszawa, ul. Marszałkowska 21/25 , godz. 15.00-16.30.
Szczegółowe informacje i terminy spotkań będą ukazywać się na stronie internetowej IPN (www.ipn.gov.pl) pod hasłem „zapowiedzi”.
Dodatkowe informacje i zgłoszenia:
Sławomir Stępień
tel. (0-22) 526-19-19,
e-mail: slawomir.stepien@ipn.gov.pl
26 XI 2009 odbyło się spotkanie:
Ulice warszawskiego Muranowa (przeobrażenia w czasie i przestrzeni: okres międzywojenny, II wojna światowa, lata powojenne) – ul. Leszno – dr Jacek Leociak (ŻIH)
Tematy kolejnych spotkań:
- Ulice warszawskiego Muranowa (przeobrażenia w czasie i przestrzeni: okres międzywojenny, II wojna światowa, lata powojenne) – ul. Krochmalna – dr Jacek Leociak (ŻIH) – 17 grudnia 2009 (czwartek), godz. 15.00–16.30
- Socrealizm w Polsce – geneza, kontekst międzynarodowy, ocena z perspektywy półwiecza – dr Piotr Majewski (Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego)
- geneza kierunku i próba zdefiniowania,
- wprowadzanie w Polsce od 1949 roku,
- stosunek socrealistów do odbudowy architektury zabytkowej,
- przykłady najważniejszych realizacji,
- charakterystyka postaw środowisk architektonicznych i konserwatorskich,
- „odwilż”,
- porównanie z sytuacją w ZSRR i NRD. - „Polska szkoła konserwacji zabytków” po II wojnie światowej – rzeczywistość i legenda – dr Piotr Majewski (Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego)
- środowiska konserwatorskie wobec wyzwań roku 1945 – doświadczenia II RP i skutki II wojny światowej,
- dyskusje w kręgach konserwatorskich – interpretacja doktryny wg Jana Zachwatowicza,
- przykłady najważniejszych realizacji: Stare Miasta w Warszawie, Gdańsku, Lublinie,
- dorobek konserwatorstwa pierwszej powojennej dekady (w liczbach),
- ocena polskiej szkoły z dzisiejszej perspektywy,
- stosunek do dziedzictwa architektury niemieckiej, żydowskiej, sakralnej,
- problem ideologizacji działań konserwatorów. - Warszawa – miasto w opresji (na podstawie projektu „Śladami zbrodni”) – miejsca związane z obecnością sowieckiego i polskiego aparatu bezpieczeństwa – dr Tomasz Łabuszewski (IPN)