W uroczystościach na Cmentarzu–Mauzoleum w Palmirach, upamiętniających wybuch II wojny światowej oraz ofiary niemieckich egzekucji w Puszczy Kampinoskiej wzięła udział 14 września delegacja IPN z prezesem Instytutu Jarosławem Szarkiem.
W Palmirach spoczywa ok. dwóch tysięcy obywateli RP – Polaków i Żydów, głównie przedstawicieli inteligencji, zamordowanych przez Niemców w kilkudziesięciu masowych egzekucjach. Ginęli tu m.in. artyści, działacze społeczni i polityczni, urzędnicy, a potem również duchowni czy nauczyciele. Wielu z nich było mieszkańcami stolicy.
Mieszkańcy wsi Palmiry i Pociecha oraz pracownicy służby leśnej, narażając życie, zbierali informacje o ofiarach i starali się oznaczyć teren egzekucji. Dzięki temu prace ekshumacyjne rozpoczęto w tym miejscu zaraz po wojnie. Trzy betonowe krzyże, które tu postawiono to symbol Golgoty i cierpienia ofiar. Ich dłuższe boczne ramiona mają przedstawiać rozwarte ręce bezbronnego, rozstrzeliwanego człowieka.
Od 1973 r. w Palmirach istniało Muzeum Walk i Męczeństwa, które od stycznia 2010 r. nosi nazwę Muzeum – Miejsce Pamięci Pamiry. To oddział Muzeum Historycznego Miasta Warszawy. Placówka gromadzi fotografie, dokumenty i pamiątki związane z ofiarami egzekucji.
13 czerwca 1999 r. papież Jan Paweł II beatyfikował w Warszawie 108 polskich męczenników – ofiar II wojny światowej. W ich gronie był duchowny zamordowany w Palmirach – ksiądz Zygmunt Sajna. 17 września 2003 r. biskup pelpliński otworzył proces beatyfikacyjny kolejnych 122 polskich ofiar zbrodni niemieckich, wśród których znalazł się zamordowany w Palmirach ksiądz Kazimierz Pieniążek.
















