Karolina Kaczorowska urodziła się w 1930 roku w Stanisławowie, na dawnych kresach Rzeczypospolitej, jednak los rzucił ją na Syberię, do Afryki i Wielkiej Brytanii. Nigdy nie straciła swej polskiej tożsamości i przez całe życie była głęboko zatroskana o losy kraju i rodaków. Jako dziecko została wywieziona z rodziną w głąb Związku Sowieckiego, który opuściła wraz z Armią Andersa. Była jednym z „tułaczych dzieci”, o których losach wspominamy w projekcie IPN „Szlaki nadziei. Odyseja wolności”. Po pobycie w Ugandzie, do końca lat 40. XX w., wyjechała do Wielkiej Brytanii, gdzie ukończyła studia i podjęła pracę nauczycielki.
– Przeżyła wiele trudów, przeszła cały ten szlak, a później – już na emigracji – swoją pracą, zaangażowaniem i przykładem dawała świadectwo umiłowania Polski. Umiłowania tego wszystkiego, co Polakom najdroższe. Niech trwa w nas pamięć o niezwykłych ludziach, którzy polskość przenieśli przez trudny czas rządów komunistycznych. O tych, którzy byli ostoją naszej pamięci i tradycji
– mówił dr hab. Karol Polejowski.
W Panteonie Wielkich Polaków złożono kwiaty przy sarkofagu śp. Karoliny i Ryszarda Kaczorowskich. Następnie uczestnicy uroczystości zapalili znicze pamięci przy ormiańskim krzyżu wotywnym – chaczkarze.
W wydarzeniu w imieniu Instytutu Pamięci Narodowej udział wzięli również dyrektor Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa Adam Siwek i zastępca dyrektora Biura Prezesa Adam Stefan Lewandowski.
***
Karolina Kaczorowska dzięki zaangażowaniu w działalność harcerską poznała Ryszarda Kaczorowskiego, którego poślubiła 19 lipca 1952 roku. Para miała dwie córki: Jadwigę i Alicję oraz pięcioro wnuków.
Karolina Kaczorowska była aktywną uczestniczką życia społecznego polskiej emigracji. Prócz harcerstwa szczególnym zaangażowaniem była dla niej m.in. w działalność charytatywna Zjednoczenia Polek w Wielkiej Brytanii. 19 lipca 1989, po zaprzysiężeniu Ryszarda Kaczorowskiego na urząd Prezydenta RP na Uchodźstwie, została Pierwszą Damą na Uchodźstwie. W grudniu 1990 Ryszard Kaczorowski uroczyście przekazał insygnia prezydenckie Lechowi Wałęsie. Karolina Kaczorowska towarzyszyła wówczas mężowi i był to dla niej pierwszy powrót do kraju po 50 latach.
10 kwietnia 2010 miała wraz z mężem wziąć udział w obchodach 70. rocznicy zbrodni katyńskiej, jednak z powodu choroby zrezygnowała z uczestnictwa w uroczystościach. Jej mąż udał się więc w podróż sam, i jak wszyscy pasażerowie prezydenckiego samolotu, zginął w katastrofie smoleńskiej. Pomimo tragedii Karolina Kaczorowska nie zaprzestała swojej działalności publicznej. Była szczególną kustoszką pamięci o zmarłym mężu. W 2012 r. została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarła 21 sierpnia 2021 r. w Wielkiej Brytanii. Miała 90 lat.