Ppłk Zbigniew Rylski ps. „Andrzej”, „Brzoza”
Urodził się w 1923 r. w Lidzie na Wileńszczyźnie. Pod koniec 1939 r. jego rodzina przedostała się do okupowanej przez Niemców Warszawy. Wstąpił do Szarych Szeregów i brał udział w akcjach sabotażowych. W 1942 r. został zaprzysiężony jako żołnierz Armii Krajowej. Walczył w powstaniu warszawskim, w batalionie „Parasol”. Był dwukrotnie ranny.
W latach 1945-1947 był kapralem LWP w Okręgowym Składzie Samochodowym DOW-I w Warszawie. We wrześniu 1945 r. ujawnił się przed Komisją Likwidacyjną AK. Kilka tygodni później został zatrzymany na polecenie Prokuratury Wojskowej KBW. W styczniu 1946 r., po pokazowym procesie, Wojskowy Sąd Garnizonowy skazał go wraz z innymi żołnierzami LWP na dwa lata więzienia. Wolność odzyskał w marcu 1947 na mocy amnestii.
Msza żałobna odbyła się w Katedrze Polowej Wojska Polskiego. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim.
W uroczystości w imieniu Instytutu Pamięci Narodowej udział wziął Adam Siwek, dyrektor Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa.