22 grudnia 2022 o godz. 17.00 w Restauracji Ołowianka w Gdańsku odbył się benefis Tadeusza Szczudłowskiego – uczestnika antykomunistycznych protestów w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku w Gdańsku, współredaktora 21 postulatów Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego ogłoszonych 17 sierpnia 1980 r. i jednego z bohaterów naszej wolności.
W uroczystości wziął udział dr Karol Nawrocki, prezes Instytutu Pamięci Narodowej. Benefis był okazją do uhonorowania człowieka, który nie wahał się walczyć z komunistycznym zniewoleniem. Jubileusz był nie tylko okazją do wspomnień, ale też świadectwem pamięci o bohaterach:
Bo w nich zapisana jest piękna walka, niosą ze sobą wspaniałe życiorysy. Niosą w sobie imperatyw wolności, przywiązanie i miłość do wolnej i niepodległej Polski. A taka jest przecież istota Instytutu Pamięci Narodowej, aby wziąć to co najpiękniejsze, najlepsze, często to co trudne i być może niezrozumiałe, ale ponieść do kolejnych pokoleń Polaków. I w tej formule benefisów o wielkich Polakach z całą pewnością mieści się pan Tadeusz Szczudłowski
– mówił dr Karol Nawrocki.
Tadeusz Szczudłowski
ur. 22 listopada 1933 roku we Lwowie. Absolwent Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej w Gdyni, Wydz. Pokładowy (1958) oraz Uniwersytetu Gdańskiego, kierunek historia (1972).
W październiku 1956 roku uczestnik buntu chorążych WSMW przeciwko podporządkowaniu polskich sił zbrojnych sowieckim doradcom oraz represjom ze strony oficerów politycznych i Informacji Wojskowej. W latach 1958–1968 oficer Marynarki Wojennej, przeniesiony do rezerwy; w 1968 roku uzyskał dyplom porucznika żeglugi wielkiej Polskiej Marynarki Handlowej, pozbawiony możliwości pracy na morzu (odmowa wydania książeczki żeglarskiej i paszportu), zajmował się rzemiosłem artystycznym. W 1976 roku sygnatariusz protestu gdańskich studentów przeciwko represjom wobec robotników Ursusa i Radomia; od 1977 roku uczestnik ROPCiO, prowadził w swoim mieszkaniu punkt informacyjny, współpracownik SKS uczelni Trójmiasta i RMP; w latach 1977–1980 organizator i uczestnik manifestacji 3 maja oraz 11 listopada: wygłaszał przemówienia; 3 maja 1980 roku po mszy św. w Bazylice Mariackiej przemawiał na wiecu pod pomnikiem Jana III Sobieskiego, po jego zakończeniu aresztowany, następnie skazany (z Dariuszem Kobzdejem) przez kolegium ds. wykroczeń na karę 3 miesięcy więzienia.
W sierpniu 1980 roku uczestnik strajku w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, 17 sierpnia 1980 roku organizator mszy św. na terenie Stoczni Gdańskiej (odprawionej przez ks. Henryka Jankowskiego), inicjator wzniesienia przed bramą nr 2 drewnianego krzyża jako kamienia węgielnego pod przyszły pomnik Poległych Stoczniowców. Współredagował 21 postulatów. W 1981 r. był honorowym członkiem komitetu obchodów 1. rocznicy Sierpnia ’80 i gościem honorowym I Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ „Solidarność”.
2 stycznia 1982 roku internowany w Ośrodku Odosobnienia w Strzebielinku, zwolniony 16 października 1982 roku. Od 1983 zaangażowany w pomoc więźniom politycznym i ich rodzinom. W maju 1988 uczestnik strajku w Stoczni Gdańskiej, niósł krzyż na czele pochodu po zakończeniu strajku. W latach 1976 – 1988 był rozpracowywany przez Wydz. III KW MO/ WUSW w Gdańsku w ramach SOS/SOR krypt. Pisarze/Morena.
Od 1989 do 1995 pracował jako oficer nawigator na statkach Polskich Linii Oceanicznych; członek Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, Towarzystwa Odbudowy Cmentarza Orląt Lwowskich.
Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2006), Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).
Zobacz też: