Nawigacja

1wrzesnia39.pl

przejdź do portalu

Nazwy do zmiany

ul. Dziubińskiego Feliksa

W ocenie Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nazwa ul. Feliksa Dziubińskiego powinna zostać zmieniona jako wypełniająca normę art. 1 Ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej  (Dz.U. RP z 2016 r. poz. 744).

Feliks Dziubiński (ur. 1885) – przed wojną działacz socjalistyczny i spółdzielczy, po wojnie działacz partii komunistycznej, wójt gminy Opatówek.

Urodził się 19 listopada 1885 r. w Brzezinach, uzyskał wykształcenie elementarne i zajmował się szewstwem. Przed wojną był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej i działaczem spółdzielczym. Jako mistrz szewski do 1940 r. prowadził własny warsztat w Opatówku, następnie do końca wojny pracował w warsztacie niemieckim.  Po wojnie wstąpił do komunistycznej Polskiej Partii Robotniczej (PPR). Od 1948 r. był działaczem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR).

1 lutego 1945 r. na podstawie nominacji mianowanego przez władze komunistyczne Starosty Powiatowego w Kaliszu, za zgodą sowieckiego Wojennego Komendanta, został tymczasowym, komisarycznym wójtem gminy Opatówek. W miejsce samorządu terytorialnego władze komunistyczne tworzyły sieć tzw. gminnych rad narodowych. Ich członkowie pochodzili z improwizowanych naprędce i pozorowanych wyborów, do których dopuszczano tylko ludzi zaakceptowanych przez władze komunistyczne. W takich okolicznościach Dziubiński na początku marca 1945 r. został członkiem Gminnej Rady Narodowej (GRN)  w Opatówku – formalnie jako „przedstawiciel spółdzielczości”. Został zarazem przewodniczącym Prezydium GRN. Jako członek PPR/PZPR funkcję tę pełnił również w okresie pełnej dominacji partii komunistycznej w życiu publicznym – po likwidacji opozycji politycznej – do czerwca 1950 roku. Jednocześnie od kwietnia 1945 r. był członkiem Rady Nadzorczej i Zarządu Spółdzielni Spożywców „Przyszłość”/Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Opatówku. Te struktury „spółdzielcze” były już w pełni podporządkowane komunistycznemu państwu i, wbrew nazwom, były zaprzeczeniem prawdziwej spółdzielczości, jaka dotychczas rozwijała się w pod zaborami i w wolnej Polsce – po odzyskaniu niepodległości w 1918 r.

(BBŁd, MKKr)

do góry