Nawigacja

Oddziałowa Komisja w Szczecinie (stan na maj 2020 r. )

Śledztwa zakończone wydaniem postanowienia o umorzeniu

Zbrodnie komunistyczne

1. Śledztwo w sprawie podejrzenia popełnienia zbrodni  komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej miejsce w okresie od dnia 19.11.1949 r., ze skutkiem do dnia  25.07.1956 r. w Szczecinie, polegającej na przekroczeniu uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, tj. Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie, Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie, Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie oraz Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie,  poprzez bezprawne pozbawienie wolności Mikołaja G., na okres znacznie powyżej 7 dni, co stanowiło poważną represję wobec osoby o odmiennych poglądach, krytycznych wobec ówczesnego ustroju Rzeczypospolitej Polskiej i sprzeciwiającej się panującym stosunkom społeczno - politycznym, czym działano na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego ww. pokrzywdzonego,  tj. o czyn z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1882, t. j.).

Sprawa Mikołaja G. była jednym z wątków, tzw. „sprawy Robineau”, czyli afery szpiegowskiej w Konsulacie francuskim w Szczecinie, kiedy to wiele osób mających jakiekolwiek kontakty z tą instytucją zostało niesłusznie posądzonych o szpiegostwo. Jednak Mikołaj G. nie był taką osobą, gdyż sam przyznał się do szpiegostwa na rzecz Francji i do otrzymywania z tego tytułu wynagrodzenia, co potwierdziły też inne zebrane dowody. Śledztwo umorzono w dniu 17.02. 2020 r. - wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego, w postaci zbrodni komunistycznej – na podst. art. 17§1 pkt 1 zd. 2 kpk. ( S 1.2020.Zk – OKŚZpNP Szczecin).

 

2.  śledztwo  w sprawie:   zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości dotyczącej przekroczeniu uprawnień w okresie od 21 października  1950 r. do  20 czerwca 1951 r. w Przelewicach,  Pyrzycach, Szczecinie  i Warszawie przez funkcjonariuszy  organów bezpieczeństwa publicznego z Pyrzyc, prokuratorów  Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie oraz skład orzekający Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie, a następnie  przez sędziów Najwyższego Sądu Wojskowego  z Warszawy i  Zgromadzenie Ogólne Sędziów  NSW , którzy nie mając  dowodów potwierdzających popełnienie przez  Michała  P. przestępstwa z art. 87 k.k. WP  i  z art.  22 m.k.k.,  dokonali jego  zatrzymania  i tymczasowego aresztowania a następnie bezpodstawnie skazali  go na karę 4 lat więzienia jak też utrzymali zaskarżony  wyrok w mocy, a następnie poprawili kwalifikacje prawną zarzucanego mu czynu oraz złagodzili orzeczona kare do 8 miesięcy aresztu, czym bezprawnie pozbawili wyżej wymienionego   wolności  na okres   powyżej 7 z powodu uprzednich  wypowiedzi  na temat  polityki rządu i jego działań  zmierzających do wdrożenia w kraju narzuconego przez ZSRR ustroju komunistycznego, powodujące utratę przez Polskę niepodległego bytu, krytyki prowadzonej w kraju akcji kolektywizacji wsi oraz  kontraktacji trzody chlewnej, co stanowiło poważne prześladowanie pokrzywdzonego, spowodowane względami politycznymi, czym działano na szkodę  interesu publicznego oraz interesu prywatnego wyżej wymienionego  - tj. o czyn określone w art. 231 § 1 k.k. w zb. z art. 189§ 2 k.k. w zw. z art. 11§ 2 k.k. oraz w zw. z art.  2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu.

Śledztwo umorzono w dniu 27.02.2020 r. - wobec śmierci sprawców zbrodni komunistycznej; funkcjonariuszy państwa komunistycznego, tj. Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Pyrzycach Antoniego Kaczorowskiego, Franciszka Młynarczyka  i Mariana Galiszkiewicza; Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie - Alfonsa Sitki; Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie - Kazimierza Golczewskiego; Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie: Stanisława Wróblewskiego i ławnika Mieczysława Wilkosza; Naczelnego Sądu Wojskowego w Warszawie: Józefa Kazimierza Dziowgo, Mariana Krupskiego i Romana Rawicza  oraz Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie: Wilhelma Światkowskiego, Tadeusza Tomajera, Feliksa Aspisa, Romana Bojko, Zdzisława Gołębiowskiego, Alfreda Janowskiego, Edwarda Milewskiego i Jana Serafina - na podst. art. 17§1 pkt 5 kpk, zaś w stosunku do ławnika WSR w Szczecinie- wobec niewykrycia sprawcy czynu, tj. na podstawie art. 322§1 kpk.   (S 63.2019.Zk – OKŚZpNP Szczecin – Deleg. w Gorzowie Wlkp.).   

 

3. Śledztwo w sprawie podejrzenia popełnienia  zbrodni  komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej miejsce w latach  1950-1951  w Szczecinie i Warszawie, polegającej na przekroczeniu uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego tj. oficerów śledczych Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie, prokuratorów Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie, sędziów Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie oraz sędziów Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie i bezprawnym pozbawieniu wolności na okres powyżej 7 dni, Marii J. poprzez jej tymczasowe aresztowanie, a następnie skazanie na długoletnią karę więzienia, którzy nie mając do tego podstaw faktycznych i prawnych uznali pokrzywdzoną za winną zarzuconego jej czynu, co stanowiło poważną represję polityczną wobec osoby traktowanej jako przeciwnik władzy komunistycznej, czym działali na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego wyżej wymienionej pokrzywdzonej, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i art. 189 § 2 kk oraz art. 148 § 1 kk zw. z art. 11 § 2 kk  w zw. z art. 2 ust.1 i w zw. z art. 3  ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

Śledztwo umorzono w dniu 22.01.2020 r. - wobec śmierci sprawców zbrodni komunistycznej; funkcjonariuszy państwa komunistycznego, tj. Franciszka Bardyszewskiego –oficera śledczego Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie, Kazimierza Golczewskiego i Bolesława Rescha – prokuratorów Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie oraz Tadeusza Nizielskiego - sędziego Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie oraz Józefa Dziowgo, Bolesława Wnorowskiego, Romana Rawicza, oraz Wilhelma Świątkowskiego, Baniamina Karpińskiego, Aleksandra Tomaszewskiego, Kryspina Mioduskiego, Feliksa Aspisa, Zdzisława Gołębiowskiego, Leo Hochberga, Romana Kryże, Juliusza Krupskiego, Mariana Krupskiego, Edwarda Milewskiego Tadeusza Tomajera i Zygmunta Wizelberga – sędziów Naczelnego Sądu Wojskowego w Warszawie - na podst. art. 17§1 pkt 5 kpk, zaś w stosunku do ławników WSR w Szczecinie- wobec niewykrycia sprawców czynu, tj. na podstawie art. 322§1 kpk   ( S 87.2019.Zk – OKŚZpNP Szczecin).

 

4. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznych, stanowiących zarazem zbrodnie przeciwko ludzkości, mających miejsce o wszczęciu śledztwa w sprawie zbrodni komunistycznej, stanowiącej zarazem zbrodnię przeciwko ludzkości, polegającej na przekroczeniu swoich uprawnień w 1951 roku w Koszalinie, przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego tj. prokuratorów Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Koszalinie, sędziów Wojskowego Sądu Rejonowego w Koszalinie, poprzez bezprawne pozbawienie wolności na okres powyżej dni 7, Tomasza Sz., Jana N. i Bronisława D., pomimo braku podstaw faktycznych i prawnych, co stanowiło poważną represję polityczną wobec osób traktowanych, jako przeciwnicy polityczni władzy komunistycznej, czym działali na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego ww. pokrzywdzonych, tj. o czyny z art. 189 § 2 kk w zbiegu z art. 231 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk i w związku z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r., o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu.

Śledztwo umorzono w dniu 30.12.2019 r. - wobec śmierci sprawców zbrodni komunistycznej; funkcjonariuszy państwa komunistycznego, tj. Józefa Florczaka, Ryszarda Ryszki – oficerów śledczych Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Koszalinie; Jana Mitka i Adama Suskiego – prokuratorówWojskowej Prokuratury Rejonowej w Koszalinie, Tadeusza Garlickiego - prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej w Warszawie oraz Tomasza Skupa, Zbigniewa Ulanowskiego i Dionizego Gąsiorowskiego - sędziów Wojskowego Sądu Rejonowego w Koszalinie;a nadto Józefa Dziowgo, Zdzisława Gołębiowskiego i Mariana Krupskiego - sędziów Naczelnego Sądu Wojskowego w Warszawie - na podst. art. 17§1 pkt 5 kpk (S 51.2019.Zk – OKŚZpNP Szczecin – Deleg. w Koszalinie). 

 

6. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej  miejsce w okresie 1950 – 1951  w Szprotawie i Zielonej Górze zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, poprzez przekroczenie uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego tj. o, prokuratorów WPR i WSR w Zielonej Górze i bezprawne pozbawienie wolności, na okres powyżej dni 7, Antoniego K., Józefa N., Stanisława P., Mieczysława S., Jana S. i Walentego S., co stanowiło poważną represję polityczną wobec osób uważanych za przeciwników politycznych, czym działano na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego pokrzywdzonych, tj. o przestępstwa z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1882, t. j.).

Śledztwo umorzono w dniu 8.01.2020 r. - wobec śmierci ustalonych sprawców zbrodni komunistycznej; funkcjonariuszy państwa komunistycznego, tj. szefa Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego: por. Leona Fajgenbauma i podległych mu oficerów śledczych: Teodora Kocięckiego, Zygmunta Sieranta, Henryka Głowacza, Franciszka Honca, Mariana Kwietnia oraz referenta Adolfa Stawczyńskiego, mjr Jana Orlińskiego i por. Bolesława Filipczaka, prokuratorów  Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Zielonej Górze,  por. Stefana Cieślaka, sędziego - przewodniczącego składu orzekającego Wojskowego Sądu Rejonowego w Zielonej Górze, oraz aplikanta sądowego ppor. Henryka Radajewskiego i ławnika strz. Jana Susfała i ppłk Józefa Dziowgo, ppłk. Mariana Krupskiego i mjr Zygmunta Wizelberga – sędziów Naczelnego Sądu Wojskowego w Warszawie - na podst. art. 17§1 pkt 5 kpk, ( S 34.2019.Zk – OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Gorzowie Wlkp.). 

 

Zbrodnie  nazistowskie

1. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, będącą zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej miejsce w dniu 23 czerwca 1942 r. w Stuttgarciepolegającej na zabójstwie poprzez pozbawienie prawa do bezstronnego i niezawisłego sądu poprzez ograniczenie prawa do obrony oraz wydanie bezzasadnego wyroku Sądu Specjalnego w Stuttgarcie z dnia 23.06.1942 r., skazującego na śmierć poprzez ścięcie na gilotynie, robotnika przymusowego, obywatela polskiego Jana M., dokonanej przez funkcjonariuszy państwa nazistowskiego, tj. Rzeszy Niemieckiej, w osobie członków składu sędziowskiego:, który to wyrok został wykonany w więzieniu w Stuttgarcie przez nieustalonych funkcjonariuszy państwa nazistowskiego, co stanowiło poważne prześladowanie pokrzywdzonego spowodowane jego przynależnością do narodu polskiego, tj. o czyn z art. 1 pkt 1 dekretu z dnia 31.08.1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz. U. z 1946 r. Nr 69, poz. 377, ze zm.) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1882, t. jedn.),

W dniu 4.02.2020 r. wydano w tej sprawie  postanowienie o umorzeniu - wobec śmierci ustalonego sprawcy zbrodni nazistowskiej, Hermann Cuhorsta przewodniczącego składu sędziowskiego Sądu Specjalnego w Stuttgarcie, - na podst. art. 17 § 1 pkt 5 kpk oraz  wobec niewykrycia innych sprawców zbrodni nazistowskiej - na podst. art. 322 § 1 kpk  (S 9.2020.Zn – OKŚZpNP Szczecin).

2. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, polegającej na pozbawieniu życia poprzez powieszenie w bliżej nieustalonym dniu w 1940 r. w Czaplinku w ówczesnym powiecie szczecineckim (Tempelburg – kreis Neustettin) – po uprzednim zastosowaniu trybu specjalnego: tzw. „potraktowania specjalnego” („Sonderbehandlung”) – polskiego robotnika przymusowego o nieustalonej tożsamości, mającego pierwotnie status jeńca wojennego w związku z pełnieniem służby wojskowej w Polskiej Marynarce Wojennej w okresie agresji niemieckiej na Rzeczpospolitą Polską we wrześniu 1939 r., za utrzymywanie kontaktów z bliżej nieustaloną niemiecką kobietą, tj. o czyn z art. 1 pkt 1 dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 roku o wymiarze kary dla faszystowsko – hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego w zw. z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

W dniu 31.03.2020 r. wydano w tej sprawie  postanowienie o umorzeniu śledztwa - wobec niewykrycia sprawców przedmiotowego czynu zabronionego - na podstawie art. 322§1 kpk

(S 27.2020.Zn – OKŚZpNP Szczecin).

 

 

 

 

do góry