Nawigacja

Видання IPN укр

Historia z IPN

Witold Bagieński: Andrzej Kopczyński. Od szpiega do azylanta

Był jednym z około sześćdziesięciu słuchaczy pierwszego rocznika nowej szkoły wywiadu – Ośrodka Kształcenia Kadr Wywiadowczych (OKKW) w Starych Kiejkutach. Jego dezercja stanowiła prawdziwy wstrząs dla Departamentu I Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

  • Szyfrogram rezydentury w Kolonii informujący o zaginięciu por. Andrzeja Kopczyńskiego (z zasobu IPN)
    Szyfrogram rezydentury w Kolonii informujący o zaginięciu por. Andrzeja Kopczyńskiego (z zasobu IPN)

Urodził się w 1948 r. w Kaliszu. Po ukończeniu szkoły średniej studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Jako jego absolwent w 1970 r. przez rok odbywał aplikację sądową w Sądzie Wojewódzkim w Koszalinie. Nie trwało to jednak długo, ponieważ udało mu się znaleźć zatrudnienie w redakcji społeczno-politycznej Biura Listów „Polskiego Radia”.

Pracując jako redaktor został dostrzeżony przez wywiad i od listopada 1972 r. był jego funkcjonariuszem. Wtedy też zaczął występować pod nazwiskiem legalizacyjnym „Andrzej Wiślicki”.

Ucieczka młodego funkcjonariusza była dla kierownictwa Departamentu I MSW i jego kolegów szokiem. Mimo krótkiego stażu pracy w wywiadzie zdekonspirował około 150 oficerów oraz kilkanaście spraw operacyjnych.

Na podstawie przekazanych przez Andrzeja Kopczyńskiego informacji aresztowanych zostało dwóch agentów. Podjęto również próby werbunku kilku znanych mu funkcjonariuszy. Aby nie narażać swoich ludzi, kierownictwo MSW zdecydowało o wycofaniu do kraju grupy znanych uciekinierowi pracowników operacyjnych. Wkrótce przeniesiono ich do innych jednostek resortu lub zwolniono ze służby.

Niezrealizowane plany zemsty

Krótko po ucieczce por. Kopczyńskiego w Departamencie I MSW podjęto intensywne poszukiwania w celu porwania go lub zamordowania na miejscu. Zamiarów tych nie urzeczywistniono, ponieważ w lutym 1977 r. były funkcjonariusz wyjechał do Stanów Zjednoczonych i wywiad PRL przejściowo zgubił jego trop.

►Czytaj całość na portalu przystanekhistoria.pl

 

 

do góry