Ból i smutek ogarnął pracowników Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej na wieść o tragedii 10 kwietnia 2010 r. Zginął kwiat narodu polskiego. Bardzo bolesną, osobistą stratą jest dla nas śmierć prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Profesora Janusza Kurtyki. Był dla nas wybitnym historykiem i urzędnikiem państwowym, ale przede wszystkim – szlachetnym człowiekiem, prawdziwym patriotą swej Ojczyzny, wielkim naszym przyjacielem, szczerym i otwartym w kontaktach. Dzięki Jego wysiłkom Instytut Pamięci Narodowej w Polsce stał się najsilniejszą z analogicznych instytucji na świecie, odgrywając nadzwyczaj poważną rolę w społeczeństwie polskim i ciesząc się głębokim szacunkiem współobywateli.
Nasze Instytuty miały bliskie związki. Historia ukraińsko-polskiego porozumienia jest jednym z głównych kierunków działania Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej. Z prof. Januszem Kurtyką spotykaliśmy się niejednokrotnie i w Kijowie, i w Warszawie, planowaliśmy i omawialiśmy przyszłe możliwe projekty i formy naszej współpracy. W trakcie tych spotkań, niełatwych czasem rozmów, narodziły się już nie zwykłe, partnerskie, ale ciepłe i przyjacielskie relacje. Profesor Kurtyka imponował nie tylko swym nieprzeciętnym intelektem, głębokim zrozumieniem natury ukraińsko-polskich relacji, miał On szczególną umiejętność słuchania i rozumienia swego rozmówcy czy oponenta. Potrafił przyznawać prawo do poglądów, które niekoniecznie podzielał. Był osobowością charyzmatyczną, wymagającym zwierzchnikiem, ale Jego z lekka ironiczny uśmiech, delikatne spojrzenie bez zbędnych słów rozgęszczały napiętą atmosferę, kierując rozmowę na konstruktywne tory, a sprawa posuwała się naprzód.
Historiografia utraciła poważnego badacza, Instytut Pamięci Narodowej – wspaniałego zwierzchnika, rodzina – kochającego ojca i męża, a Ukraina – wielkiego swego przyjaciela i sympatyka. Mieliśmy bliższe i dalsze plany, planowaliśmy wspólne obchody dziewięćdziesiątej rocznicy Sojuszu Piłsudski – Petlura. Prezes Janusz Kurtyka był w to bezpośrednio zaangażowany. Odszedł od nas, ale Jego światła postać pozostała z nami, jak też pozostaje głębokie przekonanie, że ukraińsko-polskie porozumienie, do którego Pan Prezes dążył, wyznaczać będzie historyczny los obu naszych krajów.
Ukraiński Instytut Pamięci Narodowej wyraża szczere współczucie współpracownikom Instytutu Pamięci Narodowej oraz rodzinie Pana Janusza Kurtyki. Pamięć o Nim, o Jego dobrych uczynkach żyć będzie w naszych sercach.
Wieczny odpoczynek racz Mu dać, Panie! Wicznaja pamjat’.
Niech ojczysta polska ziemia lekką mu będzie.
