Nawigacja

Polityka historyczna

Polityka historyczna dotyczy interpretacji faktów, bytów i zdarzeń i jest rozpatrywana w kategoriach racji stanu społeczeństwa i narodu jako element mający charakter długofalowy i stanowiący fundament polityki państwa.

Polityka historyczna jest kategorią historii służącą kształtowaniu świadomości historycznej społeczeństwa w tym świadomości gospodarczej i terytorialnej oraz wzmocnieniu publicznego dyskursu o przeszłości w kierunku pielęgnowania więzi narodowych niezależnie od bieżącej polityki państwa.

Współcześnie można ją traktować jako „produkt”, który państwa i narody starają się „sprzedać” na rynkach międzynarodowych; „produkt”, który jest wykorzystywany przez poszczególne państwa  i narody w realizacji ambicji politycznych i gospodarczych.

Bardzo często na polu świadomości historycznej bardziej skuteczni od historyków okazywali się pisarze, malarze, filmowcy, muzycy, świadkowie historii. Właściwa polityka historyczna musi uwzględniać również kreowany przez nich przekaz.

Narzędziami polityki historycznej są m.in.:

  • finansowane przez państwo badania naukowe i programy edukacyjno-wychowawcze,
  • instytucje wyspecjalizowane: muzea, izby pamięci,
  • kalendarz świąt państwowych
  • media i produkty medialne, np. filmy historyczne, portale internetowe

Instytut Pamięci Narodowej ma znaczący dorobek w dziedzinie polityki historycznej, która dotychczas była realizowana między innymi w ramach takich przedsięwzięć jak np.:

do góry